A4’tjes, Series, Filosofie, een paar Boekenplanken en eigen boekje De Dialogen
De A4’tjes zijn gedachten van vijf heren, import in Sassenheim die in 1971/2 bij elkaar kwamen op de zondagavond en meenden met hun gezamenlijke kennis (twee sociaal-geografen, een bioloog, een ingenieur en een homo universalis) de wereld te kunnen redden. We startten alsOuwehoer-Club (OH-Club) en daarvan zijn vele vooruitstrevende ideeën verloren gegaan. Of kwijt. [Zie hieronder Inspirerend Denkwerk]. Op een avond zei Heer Willem na te veel champagne bij de open haard van Heer Nico: We moesten elkaar maar eens A4’tjes schrijven. De A4-club (binnen de OH-club) was geboren. Het kostte Heer Nico wel zijn hele voorraad mooiste flessen. Heeren die elkaar onderhouden over triviale zaken op enig niveau was het streven en we proberen het tot op de huidige dag. (Zie A4’tjes ). Binnen twee jaar hadden we 400 A4’tjes, voornamelijk geschreven door de sociale Heeren, die niet gehinderd door de exacte kennis van de andere Heeren, er lustig op los schreven. Ze zijn gebundeld in een fraai, kloek boekwerk, dat zich bevindt in de nalatenschap van Heer Willem. Het rode boekje, zoals aangeduid door Godfried, de zoon van Heer Willem.
Ik stortte mij, zoals vele ouderen na hun pensionering, op de filosofie. De andere Heeren vonden dat je daarin behoorlijk de weg kan kwijt raken. (Zie Filosofie).
Tot slot: ik maak een serie over mijn boeken (Zie Mijn boekenplanken) die ik in de loop van mijn leven heb gekocht en soms zelfs gelezen. Voor ik ze allemaal weg moet doen. Of anderen ze wegdoen. Een gelezen helft is al weg en daarmee de herinnering. Maar ach, ook dit doe ik voor mezelf, want wie wil weten wat ik wel of niet heb gelezen? Retorische vraag.
Ik begin met een verslag over mijn hartoperatie, de inlossing van een belofte aan allen die mij het beste wensten toen ik onder het mes moest. (Zie Series).
Als een onderwerp uit de hand loopt en ik er meer dan twee A4’tjes aan wijd dan zouden die onder Series moeten staan. En de filosofie zwerft ook – tien A4-en over geluk staan onder A4’tjes – maar zo hoort het, want zo strak is de indeling niet.
En als laatste tot slot: mijn boekje, De Dialogen , redelijk snel geschreven met veel plezier – eind 2018 was de tekst klaar – en daarna duurde het acht jaar voor ik nu, 1 april 2026, echt geen grap – na een laatste bezoek aan Jan ter Laak, kan typen dat het boek op mijn website staat. Het heeft een boodschap die niet verouderd is – wereld-reddende veranderingen worden in gang gezet als het echt te laat is.
En als allerlaatste tot slot: als bij dialogen de opposanten erkennen dat ze feilbaar zijn en de ander misschien wel eens gelijk of gedeeltelijk gelijk zou kunnen hebben, dan voorkomt dat de verharding van de standpunten en persoonlijke relaties. In combinatie met het zo redelijk mogelijk volgen van het categorisch imperatief van Kant, zouden we al een geweldige stap voor het redden van de wereld zijn.
Inspirerend Denkwerk
In 1995 gaf Tebodin (Technisch Bureau voor Ontwikkeling der Industrie, 1945) een jubileumboekje uit van ‘vergeten’ uitvindingen. De tranen schieten je in de ogen als je leest wat er voor geweldige vindingen zijn genegeerd. Zoals iets eenvoudigs als windschermen naast een fietspad die de windrichting zo veranderen dat fietser altijd ‘wind mee’ heeft. Kreeg alleen een Nominatie! Weg met e-bikes! Windenergie gebruiken! Het waait bijna altijd en steeds harder. Zelf bijtrappen, gezond, geen batterijen, dus niet zeuren over aanlegkosten schermen. Ik kom er zeker regelmatig op terug. (Zie Bilfinger Tebodin Wikipedia).